Βίντεο: επιλογές από εκπομπή του Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα, που προβλήθηκε την 1/05/2006. Περιλαμβάνει προσωπικές μαρτυρίες ενός Χίτη και μιας ΕΑΜίτισσας
Στις 12 Οκτωβρίου του ‘44, η Ελλάδα απελευθερώθηκε. Χάρις στον ηρωικό αγώνα ενός αντιστασιακού κινήματος από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης.
ΓΛΕΖΟΣ: Είμαστε η μοναδική χώρα που δεν κατάφερε να σχηματίσει ο Χίτλερ στρατό κατοχής για άλλη χώρα, ούτε να πολεμήσει εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Η πρώτη απεργία δημοσίων υπαλλήλων έγινε στην Ελλάδα, η μοναδική απεργία αστυνομικών έγινε στην Ελλάδα. Η πρώτη μαθητική διαδήλωση έγινε στον Πειραιά, η πρώτη πόλη μεγάλη της Ευρώπης που απελευθερώθηκε ήταν η Καρδίτσα από όλη την Ευρώπη, από τα αντάρτικα σώματα.
Η κυριότερη αντιστασιακή οργάνωση ήταν το ΕΑΜ, ένας συνασπισμός του ΚΚΕ με μικρότερα κόμματα. Tο Αγροτικό, την Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας και το Σοσιαλιστικό Κόμμα. O EΛΑΣ, ήταν η στρατιωτική του πτέρυγα. Στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής είχαν φτάσει μυστικά στην Ελλάδα και Βρετανοί πράκτορες για να οργανώσουν σαμποτάζ κατά των Γερμανών.
H αυξανομένη δύναμη του ΚΚΕ στην υπόλοιπη Ελλάδα ανησυχούσε όλο και περισσότερο τους αντιπάλους του. Οι αντικομουνιστές άρχισαν να οργανώνονται. Μια από τις αντικομουνιστικές οργανώσεις που δημιουργήθηκαν ήταν η Χ .Επικεφαλής ήταν ο συνταγματάρχης Γεώργιος Γρίβας.
ΦΑΡΜΑΚΗΣ (Ομάδα Χ): Σε έξι μήνες, σε δέκα μήνες η Ελλάς θα απελευθερούτο. Δηλαδή δεν υπήρχε θέμα να κάνεις αγώνα εναντίον των Γερμανών. Αλλά υπήρχε θέμα μετά την αποχώρηση των Γερμανών τι θα γίνει. Και αυτό ο Γρίβας ήτανε πεπεισμένος ότι το τι θα γίνει θα είναι η κομουνιστικοποίηση της Ελλάδος και πρέπει εμείς να το αντιμετωπίσουμε.
Η αντιμετώπιση των κομμουνιστών ήταν το πρόσχημα για την δημιουργία των περιβόητων ταγμάτων ασφαλείας από την κατοχική κυβέρνηση Ράλλη. Οι γερμανοτσολιάδες ήταν υπεύθυνοι για μια σειρά από αποτρόπαια εγκλήματα πολέμου που σημειώθηκαν τα τελευταία χρονιά της κατοχής, από μαζικές εκτελέσεις μέχρι εμπρησμούς χωριών.
Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, υπογράφτηκε στην Γκαζέρτα -όπου βρισκόταν η έδρα της κυβέρνησης Παπανδρέου- μια νέα συμφωνία. Το ΕΛΑΣ και οι άλλες ελληνικές ένοπλες οργανώσεις δέχονταν για αρχηγό τους τον Βρετανό στρατηγό Σκόμπι.
ΓΛΕΖΟΣ: Από τη στιγμή που δεχθήκαμε, που αποδεχθήκαμε αρχιστράτηγος των Ενόπλων Ελληνικών Δυνάμεων ανταρτικών και κυβερνητικών, να είναι Εγγλέζος, τελείωσε χάσαμε το παιχνίδι της ανεξαρτησίας.
Στις 18 Οκτωβρίου ο Πρωθυπουργός της εξόριστης κυβέρνησης, γύρισε στην Αθήνα.
ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν ευρίσκεται ασφαλώς εις την κατεχομένη Ευρώπη άλλο παράδειγμα τόσης καθολικής αντιστάσεως και τόσης ακλόνητου αισιοδοξίας για την τελική νίκη. Αλλά προς εσέ περισσότερο λαέ των Αθηνών, λαέ της περιφερείας της πρωτευούσης ανήκει ο εθνικός έπαινος. Εδώ επάλετο η καρδιά της Ελλάδας.
ΣΑΡΗ (ΕΑΜ): Είχαμε μία ελπίδα με τον Παπανδρέου τον Γεώργιο όταν μας φώναζε από το μπαλκόνι στην πλατεία, στη μεγάλη πλατεία, μας φώναζε και μας έλεγε λαοκρατία και ναι, και έχετε δίκιο και όλα, εγώ τα πίστευα.
Εν τω μεταξύ η τακτική αποβίβαση αρχίζει σε ευρύτερη κλίμακα και σε διάφορα σημεία του Σαρωνικού με τον γνωστό γοργό ρυθμό του εγγλέζικου ναυτικού.
Μια από τις πρώτες διαφωνίες που προέκυψαν ανάμεσα στους υπουργούς του ΕΑΜ από την μια πλευρά και τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, ήταν η τύχη των δωσίλογων, των συνεργατών των Γερμανών. Το ΕΑΜ ζητούσε τον αφοπλισμό και την διάλυση τους.
ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ (Καθηγητής): Οι Βρετανοί είναι τελείως ενάντια σε αυτό, θέλουνε τα Τάγματα Ασφαλείας πρακτικά συγκροτημένα. Το γιατί στα Δεκεμβριανά, έχουμε την εξήγηση ότι είναι η χρυσή εφεδρεία.
Στις αρχές Δεκεμβρίου του ‘44 οι 6 υπουργοί του ΕΑΜ διαφώνησαν με τον πρωθυπουργό σχετικά με την σύσταση του νέου ενιαίου στρατού και παραιτήθηκαν. Το ΕΑΜ Αθήνας κάλεσε σε διαδήλωση διαμαρτυρίας για τις 3 Δεκεμβρίου.
Την ίδια μέρα ο Νίκος Φαρμάκης έκανε την βάρδια του σε ένα φυλάκιο της Χ στην Σόλωνος, αλλά χρειάστηκε να μεταφέρει με το ποδήλατο του πυρομαχικά. Έφτασε στα παλιά ανάκτορα, το κτίριο της σημερινής Βουλής.
ΦΑΡΜΑΚΗΣ: Όταν έφτασα στο Βασιλικό Κήπο επί της Πανεπιστημίου χάλαγε ο κόσμος, ερχόντουσαν τότε, θα έλεγα ήταν δέκα η ώρα. Οπότε κατάλαβα, διότι ερχόντουσαν από όλες τις πλευρές, Πανεπιστημίου, Ερμού, Σταδίου και τα λοιπά.
ΣΑΡΗ: Στις 3 Δεκεμβρίου πήγαμε να κάνουμε και μία μεγαλύτερη διαδήλωση, ήμαστε πάρα πολλοί, πάρα πολλοί γνωστοί και άλλοι που δεν υπάρχουν πια στην ζωή.
ΦΑΡΜΑΚΗΣ: Εμείς είχαμε μία ταυτότητα από τον Στρατιωτικό Διοικητή που έλεγε «ο Διοικητής Αθηνών ο φέρων το παρών μέρος της “Χ”». Και μπαίνω μέσα στον περίβολο των παλαιών ανακτόρων, έγιναν όλες οι εξακριβώσεις και μου λένε «ανέβα πάνω στο παράθυρο δεξιά, είναι ένας Χωροφύλακας, θα καθίσεις δίπλα του και δε θα πυροβολήσετε μέχρις ότου αυτοί πατήσουν τον Άγνωστο. Όταν πατήσουν τον Άγνωστο, πυρ κατά βούληση».
ΣΑΡΗ: Θυμάμαι ότι τραγουδήσαμε εκτός από την Αντίσταση, τραγουδήσαμε «Πέσατε θύματα αδέλφια εσείς», ήταν ένα ρώσικο τραγούδι για αυτούς που είχαν πεθάνει στα χρόνια της Κατοχής και της Γερμανίας.
ΦΑΡΜΑΚΗΣ: Ο όγκος ήτανε ακόμα εκεί που είναι το King George, ας πούμε, σήμερα. Θα πρέπει να ήτανε γύρω στους 250 χιλιάδες ανθρώπους. Και ανέβαιναν, ανέβαιναν, φωνές, φωτογραφίες Ρούσβελτ, Στάλιν ως επί το πλείστον, σημαίες Σοβιετικής Ενώσεως, Αμερικής ως επί το πλείστον. Όχι αγγλικές σημαίες, ούτε ελληνικές, ίσως να υπήρχαν ελάχιστες. Και ξαφνικά εγώ κοίταγα δεξιά μου, που ήτανε η Αστυνομική Διεύθυνση και στο μπαλκόνι ήταν ο Έβερτ ασκεπής με τρεις τέσσερις άλλους Αξιωματικούς.
ΣΑΡΗ: Και πήγαμε μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη και τραγουδούσαμε. Τραγουδήσαμε πολλά πράγματα.
ΦΑΡΜΑΚΗΣ: Έφτασαν περίπου εκεί, όπου εγώ άκουσα από όλα τα παράθυρα πάνω κάτω οπλίστηκαν τα όπλα, διότι νόμιζαν ότι θα προχωρήσουν. Εγώ δεν είχα οπλίσει, ήταν οπλισμένο το όπλο.
ΣΑΡΗ: Το παίξαμε αλλά δεν ξέραμε ότι πίσω από τον Άγνωστο Στρατιώτη ήταν αστυνομικοί και στρατιωτικοί από την άλλη πλευρά. Μας χτύπησαν πάρα πολύ άσχημα.
ΦΑΡΜΑΚΗΣ: Υπαστυνόμοι Β΄, Αστυφύλακες, Αρχιφύλακες, Υπαρχιφύλακες, αυτή ήτανε η σύνθεση. Οι οποίοι άλλοι μεν έβαλαν στο πεζοδρόμιο κάτι brendgun τα οποία είχανε, άλλοι με τουφέκια αραβίδες και άλλοι με stend αυτόματα άρχισαν να βάλλουν εναντίον του πλήθους.
Το πλήθος σταμάτησε. Κι εκεί που χάλαγε ο κόσμος, υπήρξε απόλυτος σιωπή. Έπεσαν μερικοί κάτω, που δεν ήξερα εγώ τότε τι είναι νεκροί, τραυματίες και τα λοιπά.
ΣΑΡΗ: Φοβήθηκα. Μπορώ να πω ότι εκείνη την ώρα, εκείνη την ημέρα, δεν το είχα συνηθίσει, δεν μου είχε τύχει. Ήταν οι Γερμανοί βέβαια, αλλά δεν μου είχε τύχει να με χτυπήσουν με όπλο. Πήγαινα και κρυβόμουν. Εκεί πού να πάμε.
ΦΑΡΜΑΚΗΣ: Αλλά μετά από δυο λεπτά θυμάμαι χαρακτηριστικά μία κοπέλα που ήτανε στο οπτικό μου πεδίο απέναντι και κρατούσε μία σημαία κόκκινη, έσκυψε, τη βούτηξε στο αίμα ενός που ήτανε κάτω, και τη σήκωσε. Κι όταν τη σήκωσε, το αίμα που είχε μαζέψει έκανε μία γραμμή ξέρετε στον αέρα, και σχεδόν είχα μείνει έκπληκτος και κοίταγα αυτό. Κι άρχισαν πάλι τις φωνές και προχωρούσαν. Άρχισε δεύτερη ριπή και τρίτη ριπή και τότε έγινε το πρωτοφανές. Αυτοί οι 250 χιλιάδες άνθρωποι γύρισαν, πέταξαν τις σημαίες, πέταξαν τα πανό κι άρχισαν να τρέχουν προς την Ερμού, Σταδίου, Φιλελλήνων
ΣΑΡΗ: Πολλοί νέοι. Σκορπιστήκαμε, πέθαναν πάρα πολλοί, σκοτώθηκαν πολλοί. Και από εκείνη την στιγμή καταλάβαμε ότι πρέπει να συνεχίσουμε την Αντίσταση.
Στις 4 του Δεκέμβρη, ο ΕΛΑΣ επιτέθηκε στα αστυνομικά τμήματα. Στις 5, ο Τσόρτσιλ διέταξε τον στρατηγό Σκόμπι «μη διστάσετε να συμπεριφερθείτε σαν να είστε σε μια κατεχόμενη πόλη, όπου υπάρχει εξέγερση. Πρέπει να κυριαρχήσουμε την Αθήνα ακόμα και με αιματοχυσία αν χρειαστεί.» Την επομένη οι Βρετανοί πήραν το μέρος της ελληνικής κυβέρνησης. Βρετανικά στρατεύματα κατέλαβαν τα αρχηγεία του ΕΑΜ και από κείνη τη στιγμή ξεκίνησε ανοιχτή σύρραξη μεταξύ ΕΛΑΣ και Βρετανών.
----------------
Σχετικά:
Γλέζος: Λαός άοπλος, πυροβόλησαν και τον σκότωσαν.
Ερ.: Αυτό ήταν προσχεδιασμένο;
Γλέζος: Προσχεδιασμένο από Εγγλέζους και από Κυβέρνηση. Μπορεί να υπάρξει ερώτημα για αυτό το πράγμα; Αν ήταν προσχεδιασμένο ή όχι; Από πού ήρθαν οι σφαίρες εναντίον του άοπλου λαού; Από πού ήρθαν;
Η συνέντευξη πλήρης εδώ.
---
Τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, ωστόσο, συνηγορούν στο ότι ο Παπανδρέου όχι μόνο γνώριζε την απόφαση του Τσώρτσιλ για «συντριβή του ΕΑΜ», σε χρόνο που θα ευνοούσε τους Άγγλους, αλλά συμμετείχε κιόλας ενεργά στην υλοποίηση αυτής της πολιτικής, ως Πρωθυπουργός.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο πραγματικός αρχιτέκτονας σε αυτή τη φάση του Εμφυλίου ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου!
Και για να μη θεωρηθεί ότι αυτό είναι μια αυθαίρετη εκτίμηση, παραθέτω την περίφημη επιστολή του Γεωργίου Παπανδρέου στην «Καθημερινή» (δημοσιεύτηκε στις 2 Μαρτίου 1948) όπου ο ίδιος αναλύει και επεξηγεί με κάθε λεπτομέρεια το στρατηγικό σχέδιο (των Άγγλων – αλλά αυτό δεν το αναφέρει) για τη συντριβή του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.
Το πλήρες άρθρο εδώ.
----
Χρονικό της ματωμένης Κυριακής 3 Δεκέμβρη.
_________________________________________________________
Πληροφοριακά, αναφέρεται στον στρατιωτικό Στυλιανό Γονατά που κατά τη διάρκεια της Κατοχής ήταν ένας από τους εμπνευστές, από κοινού με το Θεόδωρο Πάγκαλο, της ίδρυσης και συγκρότησης των Ταγμάτων Ασφαλείας (ένοπλων παραστρατιωτικών μονάδων, υπαγόμενων στη γερμανική διοίκηση, που χρησιμοποιήθηκαν από τους κατακτητές ενάντια στο αντιστασιακό κίνημα). (πηγή εδώ)
-----------------------
Ολόκληρη την εκπομπή από την οποία προέρχεται το βίντεο μπορείτε να βρείτε στο λινκ:
www.tvxs.gr/v17669
Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009
Δεκεμβριανά 1944 και Γεώργιος Παπανδρέου. Η πορεία στο Σύνταγμα
Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009
Μέρες Σοσιαλισμού: Πογκρόμ - αστυνομοκρατία. «Σοσιαλιστική» καταστολή
Οι κόκκινοι αντι-ρεπόρτερ είναι γνωστοί από τον Δεκέμβρη του '08, για τα αντι-ρεπορτάζ τους.
Επανέρχονται με ένα κείμενο φωτιά και μια φωτογραφία με μια μεγάλη αλήθεια.
Ο Δεκέμβρης ήταν ερώτηση και όχι απάντηση.
Ερώτηση που τέθηκε σε ολόκληρο το νέο κόσμο και αφορά τα οικονομικά και επαγγελματικά αδιέξοδα μιας νέας γενιάς γεμάτης θυμό και οργή, έρμαιο της ανεργίας και εκ των πραγμάτων αναγκασμένη να ζει πολύ φτωχότερη από την προηγούμενη.
Η νέα εξουσία του κ. Γ. Α. Παπανδρέου εάν δε θέλει να χάσει το στοίχημα των μεταρρυθμίσεων για την κοινωνία που υποσχέθηκε, πρέπει να πάρει πολύ άμεσα και δραστικά μέτρα. Μέτρα που να αφορούν τους έχοντες, τους προνομιούχους, τη δημόσια διοίκηση, τη διαφάνεια και τη διαφθορά, αλλά και να πάρει τα κεφάλια αυτών των μεγάλων που έχουν λεηλατήσει αυτή τη χώρα.
Τι περιμένει;
Η νέα εξουσία του κ. Γ. Α. Παπανδρέου, εάν θέλει να κερδίσει το στοίχημα που υποσχέθηκε, πρέπει να προχωρήσει με τη νέα γενιά μπροστάρη και όχι ουραγό.
Η απάντηση για την ερώτηση του Δεκέμβρη του '08 είναι στα χείλη κάθε νέου αυτής της χώρας και περιμένει το σύνθημα.
Τέλος χρόνου για πολιτικές τσαχπινιές, θέλουμε ΤΩΡΑ έργα από αυτούς που θέλουν να ελέγχουν το μέλλον μας.
Και αυτό το μέλλον δεν θα είναι καθόλου αυτό που κάποιοι προετοίμασαν.
Ακολουθεί το δημοσίευμα από τους κόκκινους αντι-ρεπόρτερ:
Η αυτοκρατορία του εσωτερικού εχθρού ...αντεπιτίθεται. Τώρα αυτο-ονομάζεται δημοκρατία και σοσιαλισμός και λαϊκή κυριαρχία και κάποιοι πιο «προχωρημένοι» ηγέτες της σοσιαλιστικής Διεθνούς δηλώνουν αντιεξουσιαστές στην εξουσία…
Εξάρχεια: Πέμπτη/Παρασκευή/Σάββατο 8/9/10 Οκτώβρη 2009.
Πνέει άλλος αέρας σοσιαλιστικός . Δεν τον νιώθετε?
Δυο μέρες μετά την αλλαγή της πράσινης σοσιαλιστικής κυβέρνησης του Μπατσόκ γίνεται επέλαση της πράσινης εξελιγμένης χούντας στο κέντρο της Αθήνας...
- ΜΕΡΟΣ Α
«…Καφετέρια στην πλατεία Εξαρχείων.… Τα Ματ ορμούν… η μπατσο επέλαση ξεκινά, βουτάνε στο σωρό και ό,τι κινείται…
-Μην κουνηθείς ρε. Εδώ μείνε. Πέσε στα γόνατα. Τα στοιχεία σου.
-Ρε κάνε μου τη χάρη και τράβα παραπέρα πίνω τον καφέ μου.
-Σήκω πάνω ρε και πέσε κάτω ακούς τη σου λέω. Εδώ κάνω έλεγχο.
-Γιατί θέλεις τα στοιχεία μου και ζητάς έλεγχο στην τσάντα μου.
-Δεν θα ανοίξουμε κουβέντα τώρα, ταυτότητα έχεις…και άσε τις μαγκιές σε μένα.
-Έχω προσωπικά δεδομένα στην τσάντα και σου απαγορεύω να δεις,
-Άσε ρε τις μαλακίες που ξέρεις. Τη έχεις στην τσάντα και άσε τις μαγκιές για να μην έχεις άσχημα ξεμπερδέματα. Έλα με το καλό.
-Είναι προσωπικά μου αντικείμενα
-Άνοιξε την.
-Γιατί με ψάχνεις? Έχεις στοιχεία ότι έχω κάνει κάτι , έγινε κάτι στην περιοχή,
-Έλα τελείωνε να μη σε νοιάζει.
Ακολουθεί η πρώτη εξακρίβωση και ψάξιμο τσάντας και ο μπάτσος προτρέπει τον ελεγμένο πολίτη να σηκωθεί να ξεκουμπιστεί να φύγει από την πλατεία.
Στο μπλόκο που βρίσκεται δέκα μέτρα πιο πάνω… Νέος έλεγχος.
-Μα τώρα μου έκαναν έλεγχοι οι συνάδελφοι σου Δεν το είδες ότι τόση ώρα με ψάχνανε κάτω?
-Δεν είδα τίποτα. Τα στοιχεία σου και άνοιξε την τσάντα…
Ακολουθεί φασαρία και έντονος διαξιφισμός.
Ακολουθεί νέα έρευνα και σωματική…βίαιη έρευνα.
Μετά το τέλος της σοσιαλιστικής γυμναστικής… αναγκαστικά ο προστατευόμενος πολίτης πρέπει να περάσει από ένα τρίτο μπλόκο ένστολων στην πάνω πλευρά της πλατείας.
Έλεγχος εκ νέου… Τα πνεύματα οξύνονται… (όλα σε κόσμιο λεξιλόγιο αλλά με την ανάλογη μπατσική μαγκιά και ύφος εξουσίας)
Αναζητείται ο διμοιρίτης για να λύσει το… πρόβλημα που θα καταλήξει σε στάση αντίσταση, απειλή, απρόκλητη επίθεση επικίνδυνες σωματικές βλάβες συμμετοχή στην αλ κάιντα…
Εμφανίζεται ένας πιτσιρίκος μόλις έχει βγει δεν έχει βγει καλά-καλά από τη «σχολή»
-Τι θες και δημιουργείς προβλήματα? Τραβάς Κανά ζόρι?
-Γιατί με ψάχνεται πάλι. Τώρα δεν με ελέγξατε?
-Όχι δεν σε ελέγξαμε. Τη έχεις στην τσάντα, ταυτότητα έχεις?
-Με ελέγξανε οι άλλες δυο ομάδες που είναι στα δέκα μέτρα.
-Καλά καλά. Εδώ εμείς είμαστε άλλοι.
-Ρε πάτε καλά?
-Τα στοιχεία σου και γιατί κουβαλάς τσάντα. Άνοιξε την τσάντα τώρα για να τελειώνουμε εδώ και όχι αλλού, κατάλαβες η όχι? .
-Πες μου γιατί με ψάχνεις. Έχει γίνει κάτι ? Έγιναν επεισόδια?
-Όχι
-Πετάχτηκε καμία πέτρα?
-Όχι
-Τότε γιατί όλα αυτό?
-Για την ασφάλεια σας.
Για την ασφάλεια του πολίτη…»
- ΜΕΡΟΣ Β
Επαγγελματίας Φωτορεπόρτερ καταγράφει το σαρωτικό πογκρόμ της αστυνομίας και τα καουμποϊλίκια των μηχανοκίνητων φρουρών της νέας ελληνικής δημοκρατίας. (τους)
-Τι τραβάς ρε μαλάκα! Κατέβασε το ματζαφλάρι.
-Είμαι φωτορεπόρτερ…
-Στ αρχίδια μου τι είσαι ρε, μην τραβάς!.
Έλα δω ρε έλα εδώ.
Στο κατέβασμα της μηχανής τραβά ένα δυο κλικ
Τον βουτάνε και του παίρνουν μηχανή και δημοσιογραφικές κάρτες.
Τον κρατούν για αρκετή ώρα και μετά από έντονες διαμαρτυρίες τον αφήνουν, αφού έχουν κάνει τον απαραίτητο έλεγχο. Ήταν επαγγελματίας φωτορεπόρτερ και αυτό που δεοντολογικά ξέρει να κάνει είναι να μην παραδίδει το απόρρητο δημοσιογραφικό του υλικό. Δεν θα γινόταν το ίδιο με κάποιον περαστικό που τραβούσε φωτό με το κινητό… Για αυτό προσοχή.
Πριν από όλα αυτά οι τοίχοι της Αθηνάς είχαν μια συμβολική –αφίσα γροθιά στο στομάχι ιστορική αφίσα για την ελληνική δημοκρατία. (επί Νέας Δημοκρατίας)
Κυκλοφόρησε μια αφίσα –ιδιαίτερης ευαισθησίας- με τους μπάτσους από τη μια να καθηλώνουν και να καταμετρούν μετανάστες και από την άλλη Ναζί και SS να καθηλώνουν να καταμετρούν εβραίους και διαφωνούντες για την επιλογή σε στρατόπεδα.
Μόνο που η αφίσα είχε συνέχεια αλλά αυτή γράφτηκε τις δυο τελευταίες ημέρες στην περιοχή των Εξαρχείων αλλά και στην σκοτεινή ομπρελά τρόμου που άνοιξε στην ευρύτερη περιοχή, από την πατησιών μέχρι το Παλατάκι. (ο σοσιαλισμός επί (μ)Πα(τ)σόκ)
Με έλεγχους προσβλητικούς,(ύβρεις απειλές) έλεγχους εξευτελιστικούς (γύμνωνα) εξονυχιστικούς σε αυτοκίνητα, με ψάξιμο επιβατών, ελέγχους παράνομους με την σοσιαλιστική σφραγίδα της νέας τάξης πραγμάτων κλπ. κλπ.
Για να μιλήσουμε την «ψεύτικη σοσιαλιστική σας γλώσσα σας» κ.κ Χρυσοχοΐδη αφεντικού του Υπουργείου προστασίας του πολίτη ( Υπ. προ. πο. )
Το προ. πο. το σήκωσε η χούντα, το νέο προ. πο θα το αναδείξει το πασόκ.
Ακολουθούν μερικές απλές ερωτήσεις πολιτών που τόσο καιρό δεν κινδύνευαν στα Εξάρχεια αλλά χτες κινδύνεψαν πολύ…
Πόσο σύννομο και συνταγματικό είναι κ. Χρυσοχοΐδη όργανα της τάξεως να μπαίνουν σε μαγαζιά και να τραβούν με βία κόσμο έξω;
Να παίρνουν άτομα στη ΓΑΔΑ που έχουν δείξει στοιχεία;
Να αποκλείουν γειτονιές και δρόμους δίχως να έχει κουνηθεί φύλλο;
Να βρίζουν ό,τι κινείται;
Πόσο σύννομες είναι κ. Χρυσοχοΐδη οι σφαλιάρες σε 17χρονο στην Αραχώβης που μυστηριωδώς εξαφανίστηκε;
Πόσο σύννομοι είναι οι μασκαράδες ασφαλίτες;
Πόσο σύννομο και συνταγματικό είναι κ. Χρυσοχοΐδη όργανα της τάξεως να γδύνουν παιδάκια στο δρόμο ενώπιον όλων;
Πόσο σύννομο είναι κ. Χρυσοχοΐδη να μην έχεις κάνεις τους διακριτικά; Και πως ο πολίτης θα γνωρίζει το όργανο που του πρόσφερε προστασία; ακόμη και όταν δεν τη χρειαζόταν;
Οι δυνάμεις καταστολής έκαναν την πρώτη σοσιαλιστική επέλαση των βαρβάρων. Μπήκαν σε μαγαζιά, στους δρόμους μας, μπήκαν και πάλι στις ζωές μας.
''Όχι τώρα, δεν αξίζει'', έλεγε ένας σ' ένα πιτσιρικά που στάθηκε μπροστά σε 100 και πλέον μπάτσους με ένα πλαστικό μπουκαλάκι νερό.
Ο μικρός έφυγε, όπως και το πλαστικό νερομπούκαλο αργότερα. Ένα πλαστικό μπουκάλι νερό να χύνεται στο κράσπεδο, σα κραυγή σαν το ποτάμι της οργής που κατακλύζει οποιοδήποτε θέλει να αυτοαποκαλείται άνθρωπος με τιμή αξίες αλληλεγγύη και συντροφικότητα.
Δε θα άλλαζε όμως τίποτα στο σκηνικό. Η σαρωτική επέλαση των «προστατών του πολίτη» θα συνεχιστεί. Όλα είχαν από νωρίς ξεκαθαρίσει. Απλά οι επίσημες δηλώσεις του νέου αφεντικού προστάτη μας θα έδιναν και το πράσινο φως στην αστυνομία και το βαθύ κράτος να λειτουργήσει… σοσιαλιστικά…
Από τις δώδεκα περιπολικά φθάνουν στην Τρικούπη. Μηχανές (δέλτα, ζήτα) αλωνίζουν, ενώ στρατιές μπάτσων μεταμφιεσμένων (ανεπιτυχώς) σε ''πολίτες'', αρχίζουν να κατεβαίνουν από Καλλιδρομίου.
Η Τρικούπη κλείνει, και κόσμος φεύγει σταδιακά από το πάρκο. Από Θεμιστοκλέους, και Ναυαρίνου, οι στρατιές των κάθε λογής μπάτσων αρχίζουν να πλησιάζουν. Πίσω στην Τρικούπη κανάλια καταγράφουν το μεγάλο έπος. Οι δυσαρεστημένοι φασίστες, ξύνονται στη γκλίτσα. “Επιτελείται έργον”, ψελλίζουν αποσβολωμένοι στην Τιβί.
Με την ανύπαρκτη αιτιολογία των στοχευμένων επιθέσεων που έγιναν το μεσημέρι, έντεκα ώρες πριν(!) σε ένδειξη αλληλεγγύης στους διωχθέντες για συμμετοχή στη ''Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς'', τετρακόσιοι ένστολοι και αδιευκρίνιστος αριθμός ασφαλιτών παρελαύνουν στα Εξάρχεια. Μια η ώρα η μεγάλη επιχείρηση ξεκινά.
Από τις διμοιρίες των τραμπούκων ξεπετιέται κάθε λίγο ένα τσουτσέκι από τα «παιδιά της αγροτιάς» με εξάρτηση ραμπο –πληρωμένη από τον ελληνικό λαό- και επιδίδεται με «υπερβάλλοντα ζήλο» από κόσμο, κυρίως πιτσιρικάδες ταυτότητες ενώ ανοίγει τσάντες και ψάχνει ακόμη και πορτοφόλια.
Στη Μεσολογγίου, βάζουν μια ομάδα παιδιών που όλοι έδειξαν στοιχεία, να γονατίσουν. ''Μοιάζω τόσο ύποπτος;'', ρωτάει μια κοπελίτσα. ''Ρε κάτσε κάτω σου λέω ρε μαλακισμένο'', απαντά ο ανεγκέφαλος πατώντας τη μπότα στο πεζοδρόμιο με δύναμη. Μίσος. Ψάχνουν ρούχα, τσάντες, σωματικοί έλεγχοι, σκίζονται τσέπες , παντελονιών και κέρματα κατρακυλούν,...
Το ίδιο σκηνικό τρομοκρατίας από την πράσινη ελληνική αστυνομία παντού. Κόσμος υποχρεώνεται να γονατίσει. Ένας τύπος από το πλήθος αρχίζει και φωνάζει για ένα παιδί που χτυπήθηκε κοντά στην Αραχώβης. ''Που είναι το παιδί'', ρωτάει τους μπάτσους. Καμμία απάντηση. Μπορεί να είναι στους 80 ...τρομοκράτες συν 2 τοξικομανείς (γκραν σουξέ) που προσήγαγαν χθες. ΠΟΓΚΡΟΜ. Στη Μεσολογγίου γδύνουν παιδάκια. ''Κατέβασε ρε το παντελόνι σου''...Κι οι μπάτσοι να γελούν.
Από την άλλη πλευρά της Μεσολογγίου, τριάντα σαράντα άτομα στριμώχνονται από τα ΜΑΤ στη μέση. Ένας νοικοκύρης διαμαρτύρεται, προσπαθεί να διώξει τον κόσμο. ''Όχι τώρα''. Ο κόσμος φεύγει από την Μάνης. Οι περισσότεροι ελέγχονται. Κάποιοι υποχρεώνονται να γονατίσουν. Άλλοι ελέγχονται για δεύτερη φορά και οι ατίθασοι και για τρίτη. Οι μπάτσοι δε ζητούν καν ταυτότητες. Δηλώνουν τραμπούκοι με την πράξη τους. Κάποιοι εμποδίζονται να φύγουν από την Τρικούπη. Το πάρκο γεμάτο μπάτσους. Κανείς δεν έχει διακριτικά. Η πράσινη λαϊκή δημοκρατία έχει ξαμοληθεί με άνωθεν εντολές να καθαρίζει… στο πέρασμα της… κατά την πράσινη ανάπτυξη της νέας κυβέρνησης.
Κατά τις δυόμισι είχαν ξεχυθεί στην πλατεία αφιονισμένα όλα τα είδη. Μπλε. Ζητάδες Δελτάδες ζιου ζίτσου ΟΠΚε ειδικά σύγχρονα μπλε ΜΑΤ. Κλούβες και περιπολικά για να φορτώσουν τα τελευταία λάφυρα. Δυο μετανάστες που είχαν βάλει στο μάτι τρέχουν να φύγουν. Τα καταφέρνουν. ''Μα με ξαναέψαξαν συνάδελφοί σας 10 λεπτά πριν'' τους λέει ένας άσχετος περαστικός. Κοιτούν με περηφάνεια. Τόση περηφάνεια.
Η ώρα είναι τρεις και μισή.
''Μα ούτε μια μολότοφ'', αναρωτιέται ένα από τα νέα ένστολα που κάνει την επέλαση μαζί με τα «παλικαράκια» της διμοιρίας του. Ξεσπάνε όλοι σε γέλια. Χακί και μπλε πανηγυρίζουν.
Τέσσερις και κάτι. Οι Δέλτα τελευταίοι και ως ηρωικοί μηχανοκίνητοι νεο-ναζί αποχωρούν. Προηγουμένως κάνουν βόλτες στην ευρύτερη περιοχή και μάλιστα κάνουν το γύρω του θριάμβου πολλές φορές γύρω και πάνω στην πλατεία…. Κορνάροντας…
Αποχωρούσαν κάνοντας σούζες από την πλατεία. Γλέντι. Τα Εξάρχεια είχαν νεκρώσει. Η οργή αναδυόταν από τα τσιμέντα των πολυκατοικιών.
Η κατάληψη του ''άνδρου'' ολοκληρώνεται. 82 προσαγωγές. 2 συλλήψεις για ναρκωτικά και τουλάχιστον δυο ξυλοδαρμοί …περαστικών πιτσιρικάδων.
Ο στόχος ένας. Το μήνυμα ένα.
Η επιχείρηση σκούπα της «ελληνικής τρομοκρατίας του νέου υπουργείου προστασίας του πολίτη επί το έργο.
Πόσο αλήθεια αηδιαστικό είναι κκ. Χρυσοχοΐδη να μη μπορείς να πλησιάσεις το το σπίτι σου, το περίπτερο το ψιλικατζίδικο, το εστιατόριο που θες να φας , το καφέ που θες να πιεις τον καφέ, το πεζοδρόμιο που θες να περπατήσεις…. επειδή όλα είναι κυκλωμένα από ΜΑΤ και τη σύγχρονη αστυνομία που με ζήλο οι φασίστες του σώματος έχουν ήδη δημιουργήσει με αντιασφυξιογόνε μάσκες πτυσσόμενα γκλομπς, πιστόλια αυτόματα, χειροβομβίδες κλπ κλπ νέα εξοπλιστικά αμυντικά μέσα, όπως χειροβομβίδες καουτσούκ σφαίρες καουτσούκ ηλεκτροφόρες συσκευές/γκλομπς ακινητοποίησης;
Πόσο αλήθεια αντιαισθητικό και απόλυτα επικίνδυνο είναι να τρως δίπλα σε ένα από τα εκπαιδευόμενα σκυλιά σας που παίζει με το δακρυγόνο στο χέρι χαϊδεύει το όπλο του με το άλλο και σε κοιτάζει ειρωνικά γελώντας;
Πόσο σύννομο και συνταγματικό είναι να εισβάλλουν οι μπάτσοι στις ζωές μας;
Υ.Γ (1): Αν κάποιοι αμερικανόδουλοι νεοταξικοί, φίλοι του κκ Χηνοφώτη και των χρυσών συνεργατών του θέλουν να μετατρέψουν την Αθήνα σε Τροία και τις γειτονιές μας σε -γκέτο -φύλακες ας το ξέρουν καλά.
Την ελευθερία μας την διαφυλάσσουμε με κάθε τρόπο.
Την ωραία Ελένη... την προστατεύουμε, την υπερασπιζόμαστε και τη φυλάμε σαν λύκοι.
Υ.Γ (2): Η απάντηση ερώτηση που παραθέτουμε είναι χαρακτηριστική και δεν προέρχεται από το κείμενο αυτό σαν συμπέρασμα. Προέρχεται από το δρόμο. Εκεί που η σοσιαλιστική δημοκρατία παίρνει σάρκα και οστά…
Και είναι η φωνή των βιωματικά «προστατευόμενων πολιτών».
Πόσο παράνομη θα είναι η απάντηση που θα λάβετε;
Σίγουρα θα είναι δίκαιη.
Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2009
Λαζόπουλος VS Καρατζαφέρη και διαφθοράς - διαπλοκής
Βίντεο από το τελευταίο Αλ Τσαντίρι Νιουζ:
Ο Λάκης Λαζόπουλος κριτικάρει και καταγγέλει τη συνηθισμένη πια ασάφεια - θολούρα - συνωμοσιολογία - κουιζομανία του κ. Καρατζαφέρη.
Τα βάζει και με το θέμα της διαφάνειας - διαφθοράς:
«Διαφάνεια λέει ο Παπανδρέου.
Για να υπάρξει διαφάνεια πρέπει να έρθουν πρώτα όλα στην επιφάνεια.
Αν ό,τι έγινε - έγινε, αν η Ζήμενς έκλεισε, αν ο Χριστοφοράκος τελείωσε, αν τα ομόλογα τελείωσαν και πάμε από εδώ και μπρος για τους καινούργιους κλέφτες, θέλω να το ξέρω!
Διαφάνεια από εδώ και μπρος ή διαφάνεια από πίσω προς τα μπρος;
Πιάσανε τα παιδιά ξέρετε τους «Πυρήνες της Φωτιάς», αυτούς που κινδύνεψε και κινδυνεύει η χώρα!
Αυτούς το σύστημα δεν τους ρωτάει, τους μπουντρουμιάζει κατευθείαν.
Κάνανε μία πράξη, παραβήκαν το νόμο, μέσα!
Αυτούς που ανατίναξαν με ωρολογιακές βόμβες την οικονομία του ελληνικού λαού, τη ζωή του λαού, τα δικαστήρια τους ρωτάνε κάθε τόσο επί ένα χρόνο: Θές να μου μιλήσεις; - Θές να μου μιλήσεις;
Οι «Πυρήνες της Φωτιάς» πιάστηκαν, οι πυρήνες της διαπλοκής, οι πυρήνες της Ζήμενς, οι πυρήνες της λεηλασίας του δημόσιου χρήματος, είκοσι χρόνια επί ΠΑΣΟΚ και πεντέμιση επί ΝΔ, δεν πρόκειται να πιαστούν!
Δεν πρόκειται να πιαστούν κ. Παπανδρέου
και αυτό το στοίχημα το ΠΑΜΕ !!!»
Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2009
Συμπεράσματα από το αποτέλεσμα των εκλογών του Οκτώβρη 2009
Βίντεο: Οι εκλογές του Οκτώβρη 2009 σε 1 λεπτό
Οι εκλογές τελείωσαν, με το γνωστό αλλά καθόλου αναμενόμενο αποτέλεσμα που η ψαλίδα ανάμεσα στα δυο μεγάλα κόμματα ξεπέρασε το 10%.
Το παραπάνω βίντεο μέσα σε 1 λεπτό, καταγράφει το "ζουμί" όλων όσων συνέβησαν.
Από την αιτιολογία προκήρυξης των εκλογών, μέχρι την παραίτηση Καραμανλή λίγο μετά τα πρώτα αποτελέσματα.
Όλες οι ατάκες που μας έμειναν:
-Νωπή λαϊκή εντολή εν όψει οικονομικής κρίσης
-πάγωμα μισθών και συντάξεων για το 2010
-δεν ζητώ την ανοχή, ζητώ την συμμετοχή
- Το μήνυμα που βγαίνει για μένα από αυτές τις εκλογές είναι ότι ένας σιδερένιος άντρας όπως ο κ. Καραμανλής, κυριολεκτικά τσακίστηκε, συνετρίβη.
- Και αυτό το καμπανάκι το άκουσαν αναγκαστικά και άλλοι σιδερένιοι ηγέτες στην Ευρώπη όπως ο Μπερλουσκόνι, ο Σαρκοζί και η Μέρκελ.
_______________________________________________________________________
Από αυτές τις εκλογές, μένει και το προεκλογικό σποτάκι του ΠΑΣΟΚ που προκαταβολικά του είχα βάλει τον τίτλο "Πρωθυπουργικό σποτ":
Η υπερβολική σιγουριά για ευνοϊκό αποτέλεσμα δεν έβλαψε καθόλου ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε το δικομματισμό.
_______________________________________________________________________
Και τέλος το βίντεο με το σημείο που κλείνει η φωνή του απελθόντος Πρωθυπουργού στην τελευταία του ομιλία στην Αθήνα. Ιστορική κραυγή πριν το γκρεμό.
_______________________________________________________________________
Φωτογραφίες από την βραδυά των αποτελεσμάτων
_______________________________________________________________________
Αντιπαράθεση εκλογικών χαρτών 2007 και 2009 με τελικά αναλυτικά αποτελέσματα εκλογών:
Συνέντευξη Γ. Α. Παπανδρέου στη Φωτεινή Πιπιλή (το 1982)
Τον Οκτώβρη του 1981 ο Ανδρέας Παπανδρέου γίνεται Πρωθυπουργός της Ελλάδας, υποσχόμενος την «Αλλαγή».
Σε εκείνες τις εκλογές μπαίνει στην πολιτική και ο μεγάλος του γιος ο Γιώργος, παρά τις δηλώσεις προς τον άλλοτε συγκάτοικό του στο Πανεπιστήμιο, Αντώνη Σαμαρά, ότι δεν θα βρεθούν ποτέ αντιμέτωποι, καθώς δεν είχε σκοπό να μπει στην πολιτική.
Ο Γιώργος, η τρίτη γενιά των Παπανδρέου, κατέβηκε τότε υποψήφιος στην Αχαΐα και πήρε πάνω από 21.000 σταυρούς.
Λίγους μήνες μετά, ο Γιώργος Παπανδρέου, που μετά από 28 χρόνια -τον Οκτώβρη του 2009- έμελλε να γίνει Πρωθυπουργός, έδωσε την συνέντευξη που παραθέτω, στην τότε δημοσιογράφο και σήμερα βουλευτή της ΝΔ, Φωτεινή Πιπιλή, η οποία εργαζόταν στο γυναικείο περιοδικό Πάνθεον.
Στη συνέντευξη μιλά για το βάρος που κουβαλά από το όνομα του πατέρα του, για τον νεογέννητο γιο του, καθώς και για το γυναικείο κίνημα.
_________________________________________________________________
Οι νέοι στην εξουσία
«Όλα με οδηγούσαν στην
πολιτική...»
Της Φωτεινής Πιπιλή
- Φέρνετε ένα όνομα, αυτό το συγκεκριμένο όνομα, έχετε ήδη μπει ο ίδιος στην πολιτική ζωή. Θα 'θελα λοιπόν να μας πείτε, σε ποιό σημείο, πιστεύετε ότι σας έχει βοηθήσει το όνομα και σε ποιά σημεία, νομίζετε ότι σας δημιουργεί προβλήματα;
- Σίγουρα, μπορεί να πει κανείς ότι στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στην πολιτική, παίζει ένα ρόλο. Με το όνομα και μόνο, μπορεί κανείς εύκολα να αναλάβει μια θέση εξουσίας να φτάσει κάπου. Στη δική μου περίπτωση πιστεύω ότι ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων που με ψήφισαν, επηρεάστηκε άπ' το γεγονός ότι είμαι γιος του Ανδρέα. Πάρα πολλοί ψήφισαν γι' αυτό. "Άλλοι πάλι, επειδή με θεώρησαν νέο, με καινούριες ιδέες. Τώρα, το κατά πόσο έχω δικιά μου προσωπικότητα, και δεν είμαι απλώς ένας γιος ενός ονόματος, θα.φανεί με το χρόνο. Μπορεί το κατεστημένο να πει ότι αυτός, εγώ δηλαδή, έχει απλώς ένα όνομα και δεν αξίζει τίποτα. Άπ' την άλλη, μπορεί να πει ότι, έχει δική του προσωπικότητα, είναι ένας άνθρωπος που έχει κι αυτός να δώσει κάτι. Άλλα, περισσότερο νομίζω ότι δεν επηρεάζει τόσο το όνομα, άμεσα όσο έμμεσα. Μεγαλώνοντας σε μια οικογένεια πολιτική, όχι με την κλασική έννοια πολιτική, με την έννοια ότι πέρασε μέσα από φυλακές, εξορίες, αναγκάστηκα και εγώ να πολιτικοποιηθώ.
Όλα εκείνα, ήταν φυσικό να με οδηγήσουν στην πολιτική. Όταν βλέπεις τον πατέρα σου να φυλακίζεται, όταν εξορίζεται, όταν προσπαθεί για μια διαφορετική Ελλάδα, χωρίς να το θέλεις μπαίνεις κι εσύ σ' αυτό τον αγώνα. Κι αν δεν κατέβαινα για βουλευτής στην Αχαΐα, θα δούλευα πάλι πολιτικά.
Τελικά, με το όνομα, το πρόβλημα είναι ότι υπάρχει ευθύνη άπ' τη μια πλευρά και μια πίεση από την άλλη ότι κι εσύ πρέπει να γίνεις σαν τον πατέρα σου, πρέπει να διακριθείς στην πολιτική και χίλια δυό. Όχι, δεν κατέβηκα στις εκλογές επειδή έχω το όνομα, ούτε θέλησα να το εκμεταλλευτώ, αλλά γιατί πίστευα σ' ένα αγώνα. Κι αυτό έχει παρεξηγηθεί...
- Το γεγονός ότι συζητήθηκε πάρα πολύ το όνομά σας για υπουργοποίηση, οπωσδήποτε προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις ακόμα και άνθρωποι του ΠΑ.ΣΟ.Κ σχολίασαν ότι «είναι νωρίς».
Επίσης, εφημερίδες της συμπολίτευσης, στην προσπάθειά τους να κάνουν, δεν ξέρω κι εγώ τι, ασχολούνται μαζί σας, θυμάμαι μάλιστα μία, που σε μια μέρα είχε βάλει, τρεις φωτογραφίες σας. Μήπως, τελικά όλα αυτά σας κάνουν κακό, μήπως σας κάνει κακό τ' ότι θέλουν να σας βοηθήσουν εν αγνοία σας...
- Αυτό που θα 'θελα, είτε από τον Τύπο της συμπολίτευσης, είτε της αντιπολίτευσης είναι να με δουν σαν ένα απλό στέλεχος του ΠΑ.ΣΟ.Κ...
- Είναι εύκολο όμως αυτό;
- Είναι δύσκολο, γιατί είναι η κοινωνία έτσι, είναι μέρος κι αυτό της αλλαγής που πρέπει να γίνει μέσα στην κοινωνία. Το να με παίρνουν σαν γιο του Παπανδρέου δεν βοηθάει την υπόθεση της αλλαγής, ίσως σε μια άλλη ιδεολογία να ήταν αποδεκτό, αν είχαμε βασιλιάδες. Τώρα που πάμε να φτιάξουμε σοσιαλισμό, είναι λάθος.
- Και πιστεύω ότι αυτή η ταύτιση, θα πρέπει να είναι το κυριότερο πρόβλημα σας σ' αυτή τη φάση...
- Δεν είναι το κυριότερο, απλώς είναι προσωπικό πρόβλημα, με το όποιο έχω ζήσει όλη μου τη ζωή. Είναι ένας προσωπικός αγώνας, ας το δούμε έτσι, για να αλλάξουν κάποτε οι σχέσεις των ανθρώπων, να βλέπεις τον άλλο σαν αυτό που είναι και όχι σαν αυτόν που λέει η κοινωνία ότι θα πρέπει να είναι. Είναι ένα θέμα, κοντά σ' αυτό της γυναίκας, που της δίνουν άπ' την αρχή ένα ρόλο. Κι εγώ, αισθάνομαι, σ' ένα μεγάλο βαθμό πιεσμένος σ' αυτό το ρόλο, που δεν τον επέλεξα, εγώ, που θα ήθελα να απελευθερωθώ άπ' αυτόν...
«Σίγουρα και οι τέσσερις, η αδελφή μου, τα αδέλφια μου κι εγώ, έχουμε αισθανθεί την «πίεση» του ονόματος. Κι εδώ είναι που βλέπει κανείς την καταπίεση στον... άντρα. Η αδελφή μου, ίσως να μην το έχει τόσο πολύ, επειδή είναι γυναίκα. "Αν η Σοφία, είχε ασχοληθεί με την πολιτική, επειδή η γυναίκα έχει έναν άλλο ρόλο, θα τη βλέπανε αλλιώς. Γυναίκα είναι θα 'λεγαν, θα την έβλεπαν με περισσότερη «συγκατάβαση, θα της συγχωρούσαν» πιο εύκολα, θα 'λεγαν, «δεν περιμένουμε τόσα πολλά άπ' αυτή...... Δεν έχει την πίεση των ευθυνών και των προσδοκιών που ίσως έχει ένας άντρας. Βέβαια άπ' την άλλη πλευρά, ούτε προωθείται σαν γυναίκα εύκολα σε μια κοινωνία...».
Ζούσα πολύ κοντά στον Ελληνισμό
- Στη δικιά σας περίπτωση, υπάρχει και κάτι ακόμα. Φύγατε πολύ μικρός από την Ελλάδα αφήσατε τους φίλους σας, πήγατε στη Σουηδία, κάνατε νέους φίλους εκεί, μετά στην Αμερική, τον Καναδά, δεν προλάβατε δηλαδή την «αλλαγή» της γενιάς σας, την περίοδο 67 - 74. Έχετε ζήσει με πρότυπα, περισσότερο αμερικάνικα η ευρωπαϊκά. Αυτό δεν σας έχει επηρεάσει στις αντιλήψεις σας; Πιστεύετε ότι είσαστε 100% νεοέλληνας η μήπως έχετε μοιραστεί ανάμεσα στην ελληνική και τη διεθνή ταυτότητα. Μήπως αυτό, είναι εμπόδιο για ένα βουλευτή που εκπροσωπεί στη Βουλή το μέσο Έλληνα;
- Νομίζω ότι οπουδήποτε έχει ζήσει κανείς, δέχεται επιρροές από το περιβάλλον. Δεν δέχομαι όμως ότι διαφέρω άπ' τον οποιοδήποτε Έλληνα που μεγάλωσε στην Ελλάδα. Πιστεύω ότι ο Έλληνας του εξωτερικού, είναι ένα κομμάτι της Ελλάδας. Μην ξεχνάμε πως το ένα τρίτο του λαού μας ζει στο εξωτερικό. Είναι οι πρόσφυγες στις ανατολικές χώρες, οι μετανάστες μας στην Ευρώπη, οι ομογενείς στην Αμερική, είναι οι ναυτικοί μας. Είναι μέσα στην ιστορία μας όλοι. Όποτε κι εγώ αισθάνομαι ότι είμαι μέσα στην ιστορία της Ελλάδας, απλώς ένα άλλο κομμάτι, από εκείνα τα στρώματα που έτυχε να φύγουν για οικονομικούς η πολιτικούς λόγους, όπως θα μπορούσε να είναι ένας μη προνομιούχος αγρότης της Αχαΐας, άπ' αυτούς στα ορεινά.
Είμαι μέσα στο ρεύμα του ελληνισμού, του ελληνισμού που δεν είναι γεωγραφικά εντοπισμένος στη χώρα μας, άλλα σε όλη την υφήλιο. Κι όταν ήμουνα στην Αμερική κι όταν ήμουνα στη Σουηδία, ήμουνα πάντοτε ο Έλληνας στην Αμερική, ο Έλληνας στον Καναδά. Βέβαια, άπ' τη μια πλευρά, πήρα άπ' αυτούς τους λαούς, έμαθα πολλά κοντά τους, κι άπ' την άλλη έδωσα άπ' τα ελληνικά μας στοιχεία. "Άλλωστε, Ζούσα όλα αυτά τα χρόνια κοντά, πολύ κοντά στον ελληνισμό, όπου κι αν βρίσκονταν, στις παροικίες, που είναι η κάθε μια «μικρή Ελλάδα...»
Το σίγουρο είναι ότι όποιος ζει, όπως εγώ, πολλά χρόνια έξω, αναγκάζεται από την κοινωνία να νιώθει ακόμα περισσότερο Έλληνας. Έμαθα πολύ περισσότερα για την Ελλάδα, έξω, άπ' ότι εδώ. Σίγουρο είναι ακόμα ότι ζώντας έξω, βλέπεις πολλά κι αυτό σε βοηθάει να κάνεις πιο ουσιαστική κριτική για τον τόπο σου.
Όνειρα για το μέλλον του... παιδιού
Μ' έντονα ακόμα τα ίχνη της χαράς του «φρέσκου» πατέρα, ο Γιώργος Παπανδρέου, δεν γλίτωσε την κλασική ερώτηση:
«Μήπως στο βάθος, ελπίζατε να αποχτήσει η γυναίκα σας γιο...
- Η αλήθεια είναι ότι έλεγα πως θα 'ταν κοριτσάκι, χωρίς όμως να 'χω πρόβλημα για το φύλο του παιδιού, όπως άλλωστε και η γυναίκα μου. «Γερό να 'ναι» λέγαμε. Υπάρχει όμως μια κοινωνική πίεση στο θέμα αυτό, η πίεσή του «να κάνεις γιο», πίεση που οπωσδήποτε ενοχλεί άλλα που τελικά δεν έχει σχέση με τα «γούστα» του κάθε γονιού. Κι όπως και εσείς λέτε, δεν ήταν λίγοι, ήταν οι περισσότεροι και όχι μόνο στην Αχαΐα, άλλα κι εδώ στην Αθήνα που εύχονταν στη γυναίκα μου «άντε και μ' ένα γιο...»
-Όλοι, οι άνθρωποι, πολιτικοί και μη, κάποια στιγμή της ζωής τους, συνήθως με αφορμή κάποιο συγκεκριμένο γεγονός, διαμορφώνουν γνώμη για τα κύρια θέματα της ζωής. Γι" αυτό και ρώτησα, «πότε συνειδητοποιήσατε ότι υπάρχει διαφορά στην αντιμετώπιση των δύο φύλων από την οικογένεια, από την κοινωνία...»
- Νομίζω ότι όταν κάποιος είναι μικρός, όσο είναι μικρός, είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσει τους ρόλους που δημιουργεί η κοινωνία και πολύ εύκολο να τους αποδεχτεί. Είναι φυσικό, δηλαδή, να ζει μέσα στην κοινωνία που λέει «ο άντρας είναι έτσι και η γυναίκα έτσι». Το ίδιο συνέβη και με μένα, αν και εγώ έζησα μικρός και στην Αμερική και σε άλλες χώρες όπου οι ρόλοι είναι διαφοροποιημένοι, αν και όχι στο βαθμό που είναι εδώ.
"Άρχισα να συνειδητοποιώ το γυναικείο πρόβλημα όταν μπήκα στο Πανεπιστήμιο, στην Αμερική. Το γυναικείο κίνημα ήταν εκείνη την εποχή πολύ αναπτυγμένο, όπως άλλωστε και διάφορα άλλα κινήματα διαφόρων φυλών, μειονοτήτων γενικά. Το γυναικείο κίνημα λοιπόν, δεν άνθιζε σαν αυτόνομο, άλλα παράλληλα με τα άλλα, ήταν ταυτισμένο με τις διάφορες μειονότητες, γιατί μην ξεχνάμε και οι γυναίκες άλλα και οι μαύροι, π.χ. αγωνίζονται για ίδια δικαιώματα, για ίση αντιμετώπιση από την κοινωνία, για ίσες ευκαιρίες...
- Συνειδητοποιήσατε λοιπόν το πρόβλημα. Και μετά...
- Τι έκανα μετά; Νομίζω ότι όταν κάποιος συνειδητοποιηθεί για πρώτη φορά, πάνω σ* ένα πρόβλημα, αρχίζει να ψάχνει και τον εαυτό του, για τις σχέσεις του με το πρόβλημα αυτό, για τα πρότυπα που έχει δημιουργήσει σχετικά με το άλλο φύλο, για τις σχέσεις του μαζί του. Ψάχνει λοιπόν τον εαυτό του και μετά αρχίζει να αναπλάθει τις ιδέες του, προσπαθεί να αλλάξει τη νοοτροπία του, ν' αλλάξει τα μέχρι εκείνη τη στιγμή διαμορφωμένα πρότυπά του, προσπαθώντας να περάσει στην πρακτική της ιδεολογίας του.
- Γιατί, μπορεί η δικιά μας γενιά να 'ναι διαφορετική από τις προηγούμενες όχι όμως σε τέτοιο βαθμό που να μην κουβαλάμε κι εμείς τα γνωστά πρότυπα. Στην περίπτωση των ανδρών, η πρακτική αρχίζει με το πως βλέπει κανείς τις σχέσεις του με τη γυναίκα, αν τη βλέπει δηλαδή απλώς σαν σεξουαλικό αντικείμενο η σαν σύντροφο, σαν φίλο ακόμα. Υπάρχει βέβαια και η σεξουαλική σχέση άλλα πρέπει να υπάρχει και η φιλική σχέση, αυτής της αμοιβαίας εκτίμησης και της ανθρώπινης σχέσης.
Όλα αυτά, κατάλαβα ότι έπρεπε να τα διαμορφώσω και στις δικές μου σχέσεις, σιγά - σιγά κι έτσι πέρασα κι εγώ διάφορες εμπειρίες μέσα μου και γύρω άπ' αυτό το θέμα. Οπωσδήποτε στην εφηβική ηλικία μου, υπήρχε αυτή η γνωστή άποψη, πως η γυναίκα είναι αντικείμενο του σεξ και οι σχέσεις που είχα αναπτύξει ήταν σ' αυτό το επίπεδο.
- Τελικά, προσφέρετε κάτι μέσα στο σπίτι σας, η υπάρχουν ακόμα οι ρόλοι...
- Άπ' τη μια υπάρχει το, ας πούμε, ιδανικό, η πλήρης ισότητα. Κι άπ' την άλλη υπάρχει η δυσκολία του πως θα φτάσει κανείς εκεί. Σίγουρα, εγώ έχω περισσότερο το πρότυπό του άντρα -σαν άντρας- δηλαδή, δεν είμαι τόσο πολύ στο σπίτι, δεν ασχολούμαι με τα του σπιτιού, αυτό το πρότυπό μου έχει καλλιεργηθεί, χωρίς να λέω πως αυτό είναι σωστό, γι' αυτό και προσπαθώ να το σπάσω. Όμως, άπ' την άλλη πλευρά και η γυναίκα μου έχει κι αυτή το πρότυπό της γυναίκας που είναι στο σπίτι, ιδίως τώρα με το παιδί, της γυναίκας με το νοικοκυριό, άρα κι αυτή άπ' τη θέση της πρέπει να το σπάσει. Και σ' ένα μεγάλο βαθμό το 'χουμε οπωσδήποτε σπάσει, Ιδίως αν συγκριθούμε με πιο παλιές γενιές».
- Να σας συγκρίνουμε με τη δικιά σας οικογένεια... με τον πατέρα σας, τη μητέρα σας, τις σχέσεις τους.
- Θα μπορούσε κανείς να πει ότι υπάρχει μια διαφορά. Έχει γίνει άλλωστε βήμα προς τα μπρος στη νεώτερη γενιά σε κάθε οικογένεια.
- Η μητέρα σας, σας έχει επηρεάσει καθόλου, έχετε κουβεντιάσει για τις πολύ γνωστές θέσεις της;
- Σίγουρα μ' έχει επηρεάσει και η μητέρα μου, γιατί το 'χει πιστέψει, το 'χει δουλέψει πάρα πολλά χρόνια το γυναικείο ζήτημα. Κι έχουμε κάνει πολλές συζητήσεις, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι είναι το μόνο πρόσωπο που με έχει επηρεάσει...
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ, ή γυναίκα, η πραγματικότητα
Στη συζήτηση για το γυναικείο θέμα, ο Γιώργος Παπανδρέου 'έδωσε και κάποιες λεπτομέρειες για το πως είδε το κίνημα των γυναικών στις χώρες που έζησε μετά το 1968. Συμπερασματικά γράφουμε ότι στην Αμερική και τον Καναδά, η συνειδητοποίηση των γυναικών και οι προσπάθειές τους, άλλα και η συμπαράταξη των ανδρών με τις καινούριες ιδέες περιορίζεται κάπως στα μεγάλα αστικά κέντρα, στους χώρους των Πανεπιστημίων, ενώ στη Σουηδία είναι πολύ περισσότερο απλωμένη η αντίληψη και η πρακτική για την ισότητα.
Κάνοντας αυτές τις συγκρίσεις, βρήκα την ευκαιρία για μια περισσότερο «ελληνική» κριτική. Ρώτησα τον βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος, πως εξηγεί το γεγονός, ότι, ούτε στους συνδυασμούς, ούτε στη Βουλή, ούτε και στους οργανισμούς η άλλες υπηρεσίες, όπως διαμορφώθηκαν αυτές μετά την άνοδο του ΠΑ.ΣΟ.Κ στην εξουσία, ήταν έντονη η γυναικεία παρουσία. Ήδη γίνονται συζητήσεις, για το πως, ένα σοσιαλιστικό κόμμα δεν έχει στηρίξει, τελικά, στο βαθμό που πρέπει τη γυναίκα.
- Το βλέπετε κι εσείς ότι υπάρχει μια κάποια αδικία, δεν υπάρχει ούτε μια γυναίκα σε Γενική Γραμματεία Υπουργείου, είναι άλλωστε γνωστό ότι δημιουργήθηκαν αρχικά προβλήματα με τις Νομαρχίες, με δυό λόγια, το 'χετε σκεφτεί ότι και το ΠΑ.ΣΟ.Κ είναι ανδροκρατούμενο κόμμα;
- Νομίζω ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ έχει τα οράματα, τα ιδανικά του. 'Από κει και πέρα, χρειάζεται ένας μεγάλος αγώνας για να μπορέσει να περάσει στην πρακτική, στην εφαρμογή όλο αυτό το όραμα που υπάρχει σε όλους τους τομείς.
Η ανδροκρατούμενη άποψη στις σχέσεις των δύο φύλων έχει περάσει βαθιά μέσα στην κουλτούρα μας, όχι την ελληνική μόνο, άλλα την κουλτούρα των ανδρών σ' όλο τον κόσμο. Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να αντιπαλέψει το ΠΑ.ΣΟ.Κ, άλλα όχι μόνο αυτό. Πρέπει και οι γυναίκες...
- Δηλαδή;
- Νομίζω ότι δεν είναι το ΠΑ.ΣΟ.Κ που θα έρθει να δικαιώσει τις γυναίκες, δηλαδή να πει «άφ' υψηλού» θα σας «δικαιώσω». Αυτό που μπορεί να κάνει είναι να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο γύρω από το πρόβλημα της ανισότητας, να σπάσει τους φραγμούς που υπάρχουν σήμερα, ν' αφήσει ανοικτές τις πόρτες και για τις γυναίκες, άλλα από κει και πέρα είναι θέμα αγώνα της ίδιας της γυναίκας. Δεν αλλάζουν τα πράγματα άπ' τη μια στιγμή στην άλλη. Με το να έρθει ένα κόμμα με καινούριες αρχές στην εξουσία, δεν σημαίνει ότι θ' αλλάξουν, αυτόματα και οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, που είναι επηρεασμένες, τόσα και τόσα χρόνια, από μια συγκεκριμένη κουλτούρα, από μια σχέση καταπίεσης. Θα ήταν αστείο να λέγαμε ότι επειδή τώρα έχουμε σοσιαλιστική κυβέρνηση, εγώ με τη γυναίκα μου έχουμε πια σοσιαλιστικές σχέσεις.
Πρέπει να το παλέψουμε, εγώ και η γυναίκα μου...
- Έχετε σκεφτεί κάποιους τρόπους κοινού αγώνα;
- Ένα, είναι η πλατιά ενημέρωση γύρω από το πρόβλημα των γυναικών, η συνειδητοποίηση της ίδιας, άλλα και του άντρα. Στην ουσία είναι θέμα και των δύο, απλώς έχει πάρει τον αγώνα στα χέρια της η γυναίκα, γιατί αυτή είναι που καταπιέζεται περισσότερο. Όμως και ο άντρας είναι καταπιεσμένος στο ρόλο του, άλλα επειδή ο δικός του ρόλος είναι κάπως καλύτερος, έχει περισσότερη εξουσία, κάπως επαναπαύεται...
Κι είναι αλήθεια, τραγικό, να βλέπεις άντρες να αντιδρούν στο γυναικείο κίνημα, πιστεύοντας στο ρόλο τους, του αρσενικού, ο όποιος, σε τελευταία ανάλυση τον καταπιέζει. Σε τελευταία ανάλυση, το γυναικείο κίνημα θα 'πρεπε να προβληματίζει και τους άντρες, όχι τόσο προς την πλευρά των γυναικών, όσο προς την πλευρά των ίδιων των άντρων, να δουν κατά πόσο καταπιέζονται κι αυτοί άπ' το μοίρασμα των ρόλων, άπ' το πρότυπό του άντρα που θα πρέπει να γίνει μέγας και τρανός, που πρέπει να είναι σκληρός, που δεν κλαίει, που χίλια δυό... Το γυναικείο κίνημα, το θυμάμαι και από την Αμερική, άλλα και παντού περνάει από μια φάση που κτυπάει τον άντρα. Κτυπώντας τον άντρα, ψάχνουν να βρουν αυτοπεποίθηση. Υπάρχει όμως, πρέπει να υπάρχει κατά τη γνώμη μου, και μια δεύτερη φάση. Αυτή που οι γυναίκες βοηθούν τον άντρα να συνειδητοποιήσει το δικό του ρόλο, να δει την καταπίεσή του στο ρόλο αυτό και νομίζω, πως αν γίνεται αυτό, η κερδισμένη θα είναι η κοινωνία στο σύνολό της. Γιατί, έτσι οι σχέσεις εξουσίας, η καταπίεση, στ' ότι διαιρείται ο κόσμος σε άντρες και γυναίκες, σε λευκούς και μαύρους, σε ξένους και μη, θα πάψουν να υπάρχουν. Όταν ξεπεραστούν αυτές οι διακρίσεις, θα 'ναι πια πολύ δύσκολο να εκμεταλλεύεται ο ένας τον άλλο. Έτσι, ούτε ο άντρας θα εκμεταλλεύεται τη γυναίκα, ούτε η γυναίκα θα αναγκάζεται να παίξει το δικό της ρόλο, είτε για να μη την εκμεταλλεύονται, είτε για να κάνει το δικό της... Το να σπάσουν οι σχέσεις εξουσίας, είναι κάτι πολύ επαναστατικό για μια κοινωνία, άλλα απαιτεί μεγάλο αγώνα...
Η... τέταρτη γενιά Παπανδρέου...
- Κάθε γονιός, κάθε νέος γονιός, κάνει σχέδια για το παιδί του. Εσείς με τη γυναίκα σας, τι σχέδια κάνετε;
- Ίσως όχι κλασικά σχέδια. Οπωσδήποτε να βγει ένας σωστός άνθρωπος, αν και ο καθένας εννοεί διαφορετικά το τι είναι σωστό. Εγώ νομίζω ότι εκείνο που πρέπει να κάνει κάθε γονιός είναι να βοηθήσει το παιδί του, να αναπτυχθεί ολοκληρωμένα, ώστε να μπορεί το παιδί αυτό να γίνει ένας ανεξάρτητος άνθρωπος. Υπάρχει πολλές φορές η νοοτροπία της υπεράγαθης και υπερεξάρτησης του παιδιού, άπ' το γονιό.
Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να το βοηθάμε να ανεξαρτητοποιηθεί τελείως από τους γονείς του κάποια στιγμή. Κι αυτό θέλουμε με τη γυναίκα μου, να δώσουμε στο παιδί μας εργαλεία για να αντιμετωπίσει τη ζωή, όσο πιο σωστά μπορεί.
- Και το δικό σας το παιδί, θα 'χει κάπως το πρόβλημα που έχετε εσείς....
- Σωστά, είναι πια τέταρτη γενιά Παπανδρέου. Ιδιαίτερα, είναι πρόβλημα το όνομα, αν θα ονομαστεί Ανδρέας η όχι, δεν έχει αποφασιστεί ακόμα, καλό θα ήταν αν μπορούσαμε να το ρωτήσουμε, άλλα, ε, είναι ακόμα πολύ μικρός. Σίγουρα, θα κουβαλήσει κι αυτός, όπως εγώ, όπως και ο πατέρας μου τις ευθύνες της προηγούμενης γενιάς, την Ιστορία της προηγούμενης οικογενειακής γενιάς, κι αυτό θα τον βαρύνει. Ίσως όμως να έχει εξελιχτεί έτσι η κοινωνία, ώστε όταν μεγαλώσει, να μην παίζουν ρόλο αυτά τα πράγματα, κι έτσι να είναι απελευθερωμένος από αυτή την ιστορία...
Φ.Π.
_____________________________________________
_____________________________________________
Διαβάστε σχετικά ένα πολύ καλό άρθρο της εφημερίδας Εθνος για την ιστορία της οικογένειας Παπανδρέου: Η γενιά των Παπανδρέου
_____________________________________________
Κυριακή, 04 Οκτωβρίου 2009
Παπανδρέου νικητής εκλογών - επινίκια Καστρί - Ιπποκράτους
Βίντεο: Παπανδρέου Γιώργος νικητής των εκλογών στις 4 Οκτ. 2009, υποδοχή από κόσμο κατά την έξοδό του από το σπίτι του στο Καστρί και κατά την άφιξή του στα κεντρικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ στην Ιπποκράτους, λίγη ώρα μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.
Παρατηρήστε στο 00:32 του βίντεο την συμπεριφορά των bodyguards του κ. Παπανδρέου, προς τον πολίτη που περίμενε τον νέο Πρωθυπουργό για να τον συγχαρεί στο Καστρί.
Σχετικό screenshot φωτογραφία:
--------------------
Φωτογραφίες από Ιπποκράτους: 
Εκλογικές φωτογραφίες από δρόμους των Εξαρχείων και του κέντρου της Αθήνας, μια μέρα πριν τις εκλογές
Στην σημερινή εκλογική αναμέτρηση ρυθμιστές είναι οι... απ' έξω.
Το εκλογικό αυτό σύστημα έχει μια εξαιρετική ιδιομορφία: Το όριο αυτοδυναμίας του πρώτου κόμματος (το οποίο φυσικά είναι μεταβλητό, όπως σε όλα τα εκλογικά συστήματα), πέρα βεβαίως από το δικό του ποσοστό, καθορίζεται από το άθροισμα των ποσοστών όλων των κομμάτων που θα μείνουν... εκτός Βουλής! Οσο περισσότερο μεγαλώνει αυτό το άθροισμα τόσο χαμηλότερο ποσοστό χρειάζεται το πρώτο κόμμα για να κερδίσει 151 έδρες.
Αν π.χ. το ποσοστό αυτό είναι 1%, το πρώτο κόμμα χρειάζεται τουλάχιστον 42,5% για να πάρει αυτοδυναμία. Αν το ποσοστό των εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων ανέλθει όμως στο 4%, τότε το πρώτο κόμμα παίρνει τους πολυπόθητους 151 βουλευτές με μόνο 41%.
Το εντυπωσιακό είναι πως η διαφορά του πρώτου από το δεύτερο κόμμα δεν παίζει κανένα ρόλο στην επίτευξη ή όχι αυτοδυναμίας, όπως δεν παίζουν πια κανέναν ιδιαίτερο ρόλο οι μονοεδρικές περιφέρειες. Ενα κόμμα μπορεί να χάσει όλες τις μονοεδρικές περιφέρειες, μπορεί να έχει διαφορά μόνο μισή μονάδα από το δεύτερο και παρ όλα αυτά να κερδίσει την αυτοδυναμία.
Συνεπώς τα δύο μεγάλα κόμματα, επιθυμούν να μείνουν τα μικρότερα εκτός Βουλής, γιατί έτσι εξασφαλίζουν πιο εύκολα την αυτοδυναμία και περισσότερες έδρες.
----
Από πλευράς προβλέψεων λίγες ώρες πριν να κλείσουν οι κάλπες, όλα δείχνουν ότι δυστυχώς δεν εγκαταλείπουμε τα ρηχά νερά του Καραμανλισμού προκειμένου να ταξιδέψουμε σε ομορφότερες θάλασσες, εκείνες δηλαδή που μέχρι τώρα δεν τολμήσαμε ποτέ να προσεγγίσουμε! Αντίθετα, φαίνεται πως κατευθυνόμαστε προς τα εξίσου ρηχά και ίσως πιο θολά νερά του Γιώργου Παπανδρέου.
Ο κ. Παπανδρέου φωνάζει προεκλογικά: "Θα συγκρουστώ με τα συμφέροντα"!
Όμως με ποιούς? Μήπως με όλους εκείνους που συναντούσε κατ' ιδίαν πριν από μερικούς μήνες;
Τα ΜΜΕ (πέραν των ..οργάνων της ΝΔ) αυτή τη στιγμή στηρίζουν απροκάλυπτα τον κ. Παπανδρέου. Ο προβληματικός ηγέτης, μέσα σε μερικούς μήνες, έγινε χαρισματικός και φυσικά ο καταλληλότερος!
Είναι προφανές πως ο κ. Καραμανλής ολοκλήρωσε το έργο του.. ολοκλήρωσε τις υπηρεσίες του απέναντι σε όλους εκείνους που... τον κατασκεύασαν. Έδωσε ό,τι ήταν να δώσει, εκτονώνοντας την λαική δυσαρέσκεια απέναντι στον νεοφιλελεύθερο εκσυγχρονισμό του Σημίτη, και τώρα σαν το υγρό σαπούνι για τα χέρια πετιέται στα σκουπίδια. Φυσικά, δεν θα μείνουμε με βρώμικα χέρια.. οι κατασκευαστές "πλυντηρίων" έχουνε πλέον έτοιμο το νέο ..υγρό κρεμοσάπουνο!
-------------
Όλες οι φωτογραφίες μεγαλώνουν σε νέο παράθυρο, με αριστερό με κλικ.
Σειρά 1. Εξάρχεια: 
-------------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------------
Σειρά 2. Αθήνα κέντρο: 
-------------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------------
Η γιγαντοαφίσα του κ. Καραμανλή:
-------------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------------
Από Θεσσαλονίκη στην ΔΕΘ και την πορεία την μέρα που μιλούσε ο Πρωθυπουργός (5/9/2009):
-------------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------------
Χτες και σήμερα:
-------------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------------
